Yazar:
PARVİZ @ Yanvar 6, 2008 18:22
Qapı zəngi durmadan çalınırdı...
Yatmışdı.
Qapı zəngi öz işindəydi...
Qapı açıldı. Yol haqqına doqquz aylıq ağrı verib düşdü. Qapı bağlandı. Nəsə fikirləşib kəsə, çölləmə yola düzəldi. Dörd ağaclıq bir yoldu. Yan-yörədə işıq ucu gözə dəymirdi. Ara-sıra it hürüşmələri eşidilirdi. Yenicə güclü yağış yağmışdı. Addımını atan kimi zığ-palçığa, çamurluğa düşürdü. Ayağını gilin içindən qoparmaq it əzabına başa gəlirdi.
Blog Haqqında
Allah “öldürmə!”,- deyir, ama özü öldürür; burdan belə çıxır ki, öldürməklə Allah özü də qatildi, həm də qətllərini killerinə sifariş verib törədir, özündən əlavə başqa birini də cinayətə qoşan mafiya babasına oxşayır; ya da bunlar “Kitab”ların qondardığı cəfəngiyyat və böhtandı; Allah bir dəfə yaratmaqla olum-ölüm məsələsindən insanların özlərinin özlərinə qoyacağı NÖQTƏYƏ kimi yaxasını və ya əlini bilmərrə kənara çəkib.
Axtarış
Bölmələr
Arxivlər
Qabaqki yazılar
Keçidlər
Açar sözlər
roman
Sayqaç
İndi blogda: 2
Keçən ayın hiti: 267
Dünənki hit: 9
Bugünki hit: 9
Ümumi hit: 3365
Müxtəlif
